Public Domain Poetry And Stories - On the Fifth of November. Anno Aetates 17. by William Cowper
Public domain poetry and public domain stories from the literary greats of yesteryear.
Main Menu

Home

Latest Poetry

Latest Authors

Authors Surname

Authors First Name

Poetry Title

Poetry First Lines

Latest Stories

Stories Title

Top Authors

Top Poetry


Top Stories Etc.

Search

Contact Us

Useless Information!!

Store



Top Sites, Click here to vote for our site

Sponsored Links

Read, Rate, Comment on or Submit your poetry

On the Fifth of November. Anno Aetates 17.

    By William Cowper



    Am pius extrema veniens Jacobus ab arcto
    Teucrigenas populos, lateque patentia regna
    Albionum tenuit, jamque inviolabile foedus
    Sceptra Caledoniis conjunxerat Anglica Scotis:
    Pacificusque novo felix divesque sedebat
    In solio, occultique doli securus & hostis:
    Cum ferus ignifluo regnans Acheronte tyrannus,
    Eumenidum pater, aethereo vagus exul Olympo,
    Forte per immensum terrarum erraverat orbem,
    Dinumerans sceleris socios, vernasque fideles,       
    Participes regni post funera moesta futuros;
    Hic tempestates medio ciet aere diras,
    Illic unanimes odium struit inter amicos,
    Armat & invictas in mutua viscera gentes;
    Regnaque olivifera vertit florentia pace,
    Et quoscunque videt purae virtutis amantes,
    Hos cupit adjicere imperio, fraudumque magister
    Tentat inaccessum sceleri corrumpere pectus,
    Insidiasque locat tacitas, cassesque latentes
    Tendit, ut incautos rapiat, seu Caspia Tigris
    Insequitur trepidam deserta per avia praedam
    Nocte sub illuni, & somno nictantibus astris.
    Talibus infestat populos Summanus & urbes
    Cinctus caeruleae fumanti turbine flammae.
    Jamque fluentisonis albentia rupibus arva
    Apparent, & terra Deo dilecta marino,
    Cui nomen dederat quondam Neptunia proles
    Amphitryoniaden qui non dubitavit atrocem
    Aequore tranato furiali poscere bello,
    Ante expugnatae crudelia saecula Troiae.   
        At simul hanc opibusque & festa pace beatam
    Aspicit, & pingues donis Cerealibus agros,
    Quodque magis doluit, venerantem numina veri
    Sancta Dei populum, tandem suspiria rupit
    Tartareos ignes & luridum olentia sulphur.
    Qualia Trinacria trux ab Jove clausus in Aetna
    Efflat tabifico monstrosus ab ore Tiphoeus.
    Ignescunt oculi, stridetque adamantinus ordo
    Dentis, ut armorum fragor, ictaque cuspide cuspis.
    Atque pererrato solum hoc lacrymabile mundo   
    Inveni, dixit, gens haec mihi sola rebellis,
    Contemtrixque jugi, nostraque potentior arte.
    Illa tamen, mea si quicquam tentamina possunt,
    Non feret hoc impune diu, non ibit inulta,
    Hactenus; & piceis liquido natat aere pennis;
    Qua volat, adversi praecursant agmine venti,
    Densantur nubes, & crebra tonitrua fulgent.
        Jamque pruinosas velox superaverat alpes,
    Et tenet Ausoniae fines, a parte sinistra
    Nimbifer Appenninus erat, priscique Sabini,           
    Dextra veneficiis infamis Hetruria, nec non
    Te furtiva Tibris Thetidi videt oscula dantem;
    Hinc Mavortigenae consistit in arce Quirini.
    Reddiderant dubiam jam sera crepuscula lucem,
    Cum circumgreditur totam Tricoronifer urbem,
    Panificosque Deos portat, scapulisque virorum
    Evehitur, praeeunt summisso poplite reges,
    Et mendicantum series longissima fratrum;
    Cereaque in manibus gestant funalia caeci,
    Cimmeriis nati in tenebris, vitamque trahentes.       
    Templa dein multis subeunt lucentia taedis
    (Vesper erat sacer iste Petro) fremitoesque canentum
    Saepe tholos implet vacuos, & inane locorum.
    Qualiter exululat Bromius, Bromiique caterva,
    Orgia cantantes in Echionio Aracyntho,
    Dum tremit attonitus vitreis Asopus in undis,
    Et procul ipse cava responsat rupe Cithaeron.
        His igitur tandem solenni more peractis,
    Nox senis amplexus Erebi taciturna reliquit,
    Praecipitesque impellit equos stimulante flagello,   
    Captum oculis Typhlonta, Melanchaetemque ferocem,
    Atque Acherontaeo prognatam patre Siopen
    Torpidam, & hirsutis horrentem Phrica capillis.
    Interea regum domitor, Phlegetontius haeres
    Ingreditur thalamos (neque enim secretus adulter
    Producit steriles molli sine pellice noctes)
    At vix compositos somnus claudebat ocellos,
    Cum niger umbrarum dominus, rectorque silentum,
    Praedatorque hominum falsa sub imagine tectus
    Astitit, assumptis micuerunt tempora canis,   
    Barba sinus promissa tegit, cineracea longo
    Syrmate verrit humum vestis, pendetque cucullus
    Vertice de raso, & ne quicquam desit ad artes,
    Cannabeo lumbos constrinxit fune salaces,
    Tarda fenestratis figens vestigia calceis.
    Talis uti fama est, vasta Franciscus eremo
    Tetra vagabatur solus per lustra ferarum,
    Sylvestrique tulit genti pia verba salutis
    Impius, atque lupos domuit, Lybicosque leones.
        Subdolus at tali Serpens velatus amictu   
    Solvit in has fallax ora execrantia voces;
    Dormis nate? Etiamne tuos sopor opprimit artus?
    Immemor O fidei, pecorumque oblite tuorum,
    Dum cathedram venerande tuam, diadmaque triplex
    Ridet Hyperboreo gens barbara nata sub axe,
    Dumque pharetrati spernunt tua jura Britanni;
    Surge, age, surge piger, Latius quem Caesar adorat,
    Cui reserata patet convexi janua caeli,
    Turgentes animos, & fastus frange procaces,
    Sacrilegique sciant, tua quid maledictio possit,   
    Et quid Apostolicae possit custodia clavis;
    Et memor Hesperiae disjectam ulciscere classem,
    Mersaque Iberorum lato vexilla profundo,
    Sanctorumque cruci tot corpora fixa probrosae,
    Thermodoontea nuper regnante puella.
    At tu si tenero mavis torpescere lecto
    Crescentesque negas hosti contundere vires,
    Tyrrhenum implebit numeroso milite Pontum,
    Signaque Aventino ponet fulgentia colle:
    Relliquias veterum franget, flammisque cremabit,
    Sacraque calcabit pedibus tua colla profanis,
    Cujus gaudebant soleis dare basia reges.
    Nec tamen hunc bellis & aperto Marte lacesses,
    Irritus ille labor, tu callidus utere fraude,
    Quaelibet haereticis disponere retia fas est;
    Jamque ad consilium extremis rex magnus ab oris
    Patricios vocat, & procerum de stirpe creatos,
    Grandaevosque patres trabea, canisque verendos;
    Hos tu membratim poteris conspergere in auras,
    Atque dare in cineres, nitrati pulveris igne   
    Aedibus injecto, qua convenere, sub imis.
    Protinus ipse igitur quoscumque habet Anglia fidos
    Propositi, factique mone, quisquamne tuorum
    Audebit summi non jussa facessere Papae.
    Perculsosque metu subito, cas£mque stupentes
    Invadat vel Gallus atrox, vel saevus Iberus
    Saecula sic illic tandem Mariana redibunt,
    Tuque in belligeros iterum dominaberis Anglos.
    Et nequid timeas, divos divasque secundas
    Accipe, quotque tuis celebrantur numina fastis.   
    Dixit & adscitos ponens malefidus amictus
    Fugit ad infandam, regnum illaetabile, Lethen.
        Jam rosea Eoas pandens Tithonia portas
    Vestit inauratas redeunti lumine terras;
    Maestaque adhuc nigri deplorans funera nati
    Irrigat ambrosiis montana cacumina guttis;
    Cum somnos pepulit stellatae janitor aulae
    Nocturnos visus, & somnia grata revolvens.
        Est locus aeterna septus caligine noctis
    Vasta ruinosi quondam fundamina tecti,               
    Nunc torvi spelunca Phoni, Prodotaeque bilinguis
    Effera quos uno peperit Discordia partu.
    Hic inter caementa jacent praeruptaque saxa,
    Ossa inhumata virum, & trajecta cadavera ferro;
    Hic Dolus intortis semper sedet ater ocellis,
    Jurgiaque, & stimulis armata Calumnia fauces,
    Et Furor, atque viae moriendi mille videntur
    Et Timor, exanguisque locum circumvolat Horror,
    Perpetuoque leves per muta silentia Manes
    Exululant, tellus & sanguine conscia stagnat.           
    Ipsi etiam pavidi latitant penetralibus antri
    Et Phonos, & Prodotes, nulloque sequente per antrum
    Antrum horrens, scopulosum, atrum feralibus umbris
    Diffugiunt sontes, & retro lumina vortunt,
    Hos pugiles Romae per saecula longa fideles
    Evocat antistes Babylonius, atque ita fatur.
    Finibus occiduis circumfusum incolit aequor
    Gens exosa mihi, prudens natura negavit
    Indignam penitus nostro conjungere mundo;
    Illuc, sic jubeo, celeri contendite gressu,           
    Tartareoque leves difflentur pulvere in auras
    Et rex & pariter satrapae, scelerata propago
    Et quotquot fidei caluere cupidine verae
    Consilii socios adhibete, operisque ministros.
    Finierat, rigidi cupide paruere gemelli.
        Interea longo flectens curvamine caelos
    Despicit aetherea dominus qui fulgurat arce,
    Vanaque perversae ridet conamina turbae,
    Atque sui causam populi volet ipse tueri.
        Esse ferunt spatium, qua distat ab Aside terra   
    Fertilis Europe, & spectat Mareotidas undas;
    Hic turris posita est Titanidos ardua Famae
    Aerea, lata, sonans, rutilis vicinior astris
    Quam superimpositum vel Athos vel Pelion Ossae
    Mille fores aditusque patent, totidemque fenestrae,
    Amplaque per tenues translucent atria muros;
    Excitat hic varios plebs agglomerata susurros;
    Qualiter instrepitant circum mulctralia bombis
    Agmina muscarum, aut texto per ovilia junco,
    Dum Canis aestivum coeli petit ardua culmen           
    Ipsa quidem summa sedet ultrix matris in arce,
    Auribus innumeris cinctum caput eminet olli,
    Queis sonitum exiguum trahit, atque levissima captat
    Murmura, ab extremis patuli confinibus orbis.
    Nec tot Aristoride servator inique juvencae
    Isidos, immiti volvebas lumina vultu,
    Lumina non unquam tacito nutantia somno,
    Lumina subjectas late spectantia terras.
    Istis illa solet loca luce carentia saepe
    Perlustrare, etiam radianti impervia soli.           
    Millenisque loquax auditaque visaque linguis
    Cuilibet effundit temeraria, veraque mendax
    Nunc minuit, modo confictis sermonibus auget.
    Sed tamen a nostro meruisti carmine laudes
    Fama, bonum quo non aliud veracius ullum,
    Nobis digna cani, nec te memorasse pigebit
    Carmine tam longo, servati scilicet Angli
    Officiis vaga diva tuis, tibi reddimus aequa.
    Te Deus aeternos motu qui temperat ignes,
    Fulmine praemisso alloquitur, terraque tremente:   
    Fama siles? an te latet impia Papistarum
    Conjurata cohors in meque meosque Britannos,
    Et nova sceptrigero caedes meditata Jacobo:
    Nec plura, illa statim sensit mandata Tonantis,
    Et satis ante fugax stridentes induit alas,
    Induit & variis exilia corpora plumis;
    Dextra tubam gestat Temesaeo ex aere sonoram.
    Nec mora jam pennis cedentes remigat auras,
    Atque parum est cursu celeres praevertere nubes,
    Jam ventos, jam solis equos post terga reliquit:   
    Et primo Angliacas solito de more per urbes
    Ambiguas voces, incertaque murmura spargit,
    Mox arguta dolos, & detestabile vulgat
    Proditionis opus, nec non facta horrida dictu,
    Authoresque addit sceleris, nec garrula caecis
    Insidiis loca structa silet; stupuere relatis,
    Et pariter juvenes, pariter tremuere puellae,
    Effaetique senes pariter, tanteaeque ruinae
    Sensus ad aetatem subito penetraverat omnem
    Attamen interea populi miserescit ab alto               
    Aethereus pater, & crudelibus obstitit ausis
    Papicolum; capti poenas raptantur ad acres;
    At pia thura Deo, & grati solvuntur honores;
    Compita laeta focis genialibus omnia fumant;
    Turba choros juvenilis agit: Quintoque Novembris
    Null Dies toto occurrit celebratior anno.



Extra Info:
From: Poemata: Latin, Greek And Italian Poems By John Milton Translated by William Cowper





Printable Page

Add Your Thoughts on this poem.



This page viewed 1381 times.
Sponsored Links


Your Shops - Affordable Ecommerce stores and cheaper goods for customers - No listing fees!



Our Sites